بلاگ
مشکلات توجه و تمرکز کودکان
والدین میتوانند واکنشهای متفاوتی به مشکلات توجه در فرزندشان داشته باشند. این دو جمله، تنها دو نمونه از این رفتارها هستند، که کاملاً با هم مخالفند. با این حال، شاید هر دو جمله در نظر اول منطقی به نظر برسند. در پست قبل، در مورد مشکلات تمرکز کودکان، و گامهای اولیهای که والدین باید طی کنند توضیح دادیم. اما وقتی به این شک میکنیم که فرزندمان مشکلی در توجه دارد، آیا باید در فرزندپروری خود تغییری ایجاد کنیم؟ راحتگیرتر شویم یا سختگیرتر؟ قوانین بیشتری برای خانه در نظر بگیریم یا از قوانین کم کنیم؟ بیایید ابعاد گوناگون این پرسش را با هم مرور کنیم، و ببینیم چه برداشتهای اشتباهی ممکن است از این وضعیت وجود داشته باشد.
۱. برچسبهای بیرحمانه
مهم است که نشانههای مشکلات توجه، یا بیشفعالی را بشناسیم؛ زیرا در بسیاری از موارد این نشانهها میتوانند نافرمانی، شیطنت، یا بدقلقی تعبیر شوند، و برخوردهای تند با کوکان را به همراه داشته باشند. منظور از آشنایی با نشانهها، این نیست که نسبت به این دسته از رفتارهای کودک بیتفاوت باشید. ما فقط میخواهیم در قدم اول، از بدفهمیها و برچسبها جلوگیری کنیم، و شرایطی فراهم کنیم که فرزندمان به خاطر مشکلات توجه، برچسب «بدرفتاری و شیطنت» دریافت نکند. با فهم درست وضعیت، میتوانیم با معلمهای فرزندمان نیز بهتر ارتباط برقرار کنیم، و از تنبیهها و مؤاخذههای ناخواسته، جلوگیری کنیم.
۲. بیشتر دقت کن!
اشتباه کردن در تکالیف و کارهای روزانه، که معمولاً ناشی از بیدقتی است، یکی از نشانههای رایج در مشکلات توجه است؛ بنابراین نباید اینطور تصور کنیم که «اگر فرزندمان بیشتر تلاش کند، میتواند جلوی این خطاها را بگیرد». باید بپذیریم که فرزندمان گاهی واقعاً برخی از جزییات را نمیبیند. همچنین اگر فرزندتان تکالیف را نیمهکاره رها میکند؛ این لزوماً از تنبلی یا تنپروری او نیست؛ در نظر داشته باشید که حفظ توجه روی تکالیف، برای مدتی طولانی کار دشواری است، و شاید لازم باشد توجه فرزندتان را دوباره به آن فعالیت هدایت کنید.